Zorganizuj się! Narzędzia do pracy przy projektach zespołowych

ordinateur-portable-agenda-stylo

Dobra organizacja i podział obowiązków to podstawa każdej skutecznej współpracy zadaniowej. Zamiast zapisywać kolejne zobowiązania w terminarzu, warto skorzystać z przydatnych narzędzi w postaci komunikatorów i serwisów internetowych, które nie tylko są darmowe, ale także wszechstronne i proste w obsłudze. Zaczynamy!

1. TRELLO

To platforma oparta na metodzie KANBAN, czyli tzw. spisu widocznego. Ma do dyspozycji karty oznaczone odpowiednio tematami zadań do wykonania, wraz z możliwością dodawania etykiet, dat, komentarzy i plików.

home-hero.png

Choć istnieje możliwość wykupienia dodatkowego pakietu rozszerzonego, Trello w wersji bezpłatnej jest w pełni przejrzyste i praktyczne. Funkcjonuje również w formie aplikacji mobilnej, co pozwala na korzystanie z niego na różnych nośnikach, np. w podróży.

2.  SLACK

„Be less busy” reklamuje się Slack i faktycznie jest narzędziem, które pozwala uporządkować na spokojnie kwestię komunikacji zespołowej i projektowych zobowiązań. Główną jego zaletą jest elastyczność, czyli dostosowanie tzw. kanałów na potrzeby własne. Jest to miejsce, które staje się komunikatorem, harmonogramem i miejscem spajającym pliki w chmurze oraz kontakty.

video-preview-what-is-slack.png

3. Skype

Choć wydaje się, że Skype to aplikacja, której nikomu nie trzeba przedstawiać, warto przypomnieć sobie istotne jej zalety. Przede wszystkim Skype sprawdza się świetnie w przypadku pracy zdalnej, jako kanał komunikowania ze współpracownikami. Dzięki licznym opcjom językowym, będzie również pomocna w porozumiewaniu się globalnie, np. w trakcie videokonferencji.

desktop-android-sep15.png

4. Teamspeak

Dla użytkowników języka angielskiego bardzo wygodnym narzędziem będzie Teamspeak. To prosty komunikator do porozumiewania się poprzez sieć LAN (ang. Local Area Network, czyli dla tych, co nie wiedzą- sieć lokalna, np. na terenie zakładu pracy) lub za pomocą Internetu. Prosty w obsłudze i łatwy w prowadzeniu grupowych rozmów.

ts3_window

5. HipChat

Porównywalny do Slacka, HipChat (choć zdecydowanie tańszy w przypadku wersji premium- w wersjach podstawowych obydwa narzędzia są oczywiście bezpłatne) to także serwis porządkujący podział zadań i kontakt w grupie. Mamy tu do dyspozycji tzw. „Rooms”, które możemy dowolnie dostosowywać (np. tematycznie do konkretnych zadań) i spajać z innymi platformami/ serwisami.

hipchart.png

Wybierając narzędzie do pracy w grupie, należy przede wszystkim mieć na uwadze jego przeznaczenie: usprawnienie komunikacyjne vs. systematyzacja obowiązków. W końcu chodzi o to, by było sprawnie i funkcjonalnie, bo przecież „czas to pieniądz”.

14. Objazdowy Festiwal Filmowy Watch Docs. Prawa Człowieka w Filmie

WATCH DOCS. Prawa Człowieka w filmie, to drugi co do wielkości festiwal filmów o prawach człowieka na świecie. Organizowany jest co roku w grudniu Warszawie przez Helsińską Fundację Praw Człowieka i Społeczny Instytut Filmowy. Od 2003 roku w kilkudziesięciu miastach w Polsce, we współpracy z wieloma partnerami_kami – organizacjami pozarządowymi, ośrodkami akademickimi, teatrami, kinami i innymi instytucjami kulturalnymi – organizowana jest jego objazdowa edycja.
Oprócz projekcji, co roku planowane są wydarzenia towarzyszące: dyskusje z udziałem zaproszonych specjalistek_ów i publiczności, warsztaty filmowe dla początkujących, a także spotkania z przedstawicielkami i przedstawicielami lokalnych organizacji pozarządowych oraz inicjatyw działających na rzecz praw człowieka.

tło.jpg
W krakowskiej edycji tegorocznego festiwalu znalazły się filmy uchodźstwie, prawach kobiet i przemocy ze względu na płeć, cyberaktywizmie, pacyfizmie i prawach dziecka. Szczególnie warty uwagi jest, moim zdaniem, film pt. „Wszystko jest możliwe” reż. L. Dudy.

w15.jpg
Podobno kiedyś zapytano Norwida, jakie jest dla niego najsmutniejsze  zdanie w języku polskim. „Za późno” – odpowiedział – „w tych słowach nie ma nadziei”. Dokładnie temu przeciwstawia się Teresa Bancewicz, niemal 80.-letnia bohaterka filmu dokumentalnego pt. „Wszystko jest możliwe”.

w6

Lidia Duda, reżyserka i scenarzystka, zabiera nas do świata dwójki emerytów: małżeństwa, które choć razem- żyje osobno. W toku opowieści dowiadujemy się o problemach Jana z alkoholem rzutujących na powolny rozpad rodziny. Dowiadujemy się także o tragicznej śmierci, ukochanego przez matkę, syna Miłosza. W tym wszystkim widzimy radosną i pełną energii staruszkę, która wbrew wszystkiemu postanowiła czerpać z życia więcej niż to, na co pozwala jej schemat. Teresa pakuje więc namiot, ubrania oraz aparat w turystyczny plecach i wyrusza w podróże.  Przemierzając tysiące kilometrów, bohaterka pokonuje kolejne przeszkody na swojej drodze: brak pieniędzy, nieznajomość języków obcych. Z dala od ojczyzny, kobieta poznaje młodszego od siebie o ponad 20 lat mieszkańca Grecji, z którym – pomimo wielu różnic- udaje Jej się odnaleźć most porozumienia…

img_7105
„Istotą podróżowania jest oczekiwanie na to, co może mnie spotkać. To adrenalina, zaskoczenie, niespodzianka. Nie mam żadnych obowiązków. Jestem wolna. Moim pragnieniem jest poznawanie człowieka pod wszystkimi szerokościami geograficznymi” opowiada Teresa i nie mówi „pas”.

Zdjęcia pochodzą z bloga Pani Teresy, zdjęcie plakatu z krakowskiej strony festiwalu.

Film dostępny m.in. na platformie vod.

„Julieta”- historia kobieca.

Najbardziej znany hiszpański portrecista kobiecego świata, Pedro Almodovar, po raz kolejny prezentuje widzom film osadzony w orbicie Wenus. „Julieta”, która w kinach króluje od 2 września, wzbudza jednak mieszane uczucia. Dlaczego?

Fundament scenariusza budują trzy niezwykłe opowiadania, uhonorowanej Literackim Noblem, Alice Munro (teksty z tomu „Uciekinierka”, 2004). Poznajemy Julietę, gdy jako dojrzała już kobieta pakuje walizki, by opuścić Madryt wraz z ukochanym Lorenzo (znany m.in. z „Porozmawiaj z Nią” Dario Grandinetti). Wszystko jednak diametralnie się zmienia wraz z przypadkowym spotkaniem na ulicy dawnej przyjaciółki swojej córki. W tej chwili dowiadujemy się o Antii i wraz z powstającym dziennikiem podróżujemy w czasie, by dowiedzieć się więcej o przeszłości kobiet. Co je rozłączyło? Czy to jedyna przyczyna smutnych, brązowych oczu bohaterki? Retrospektywna forma przebiegu akcji wzmaga w widzu rosnącą chęć odkrycia kulis wydarzeń.

mv5bnzewmmmzytuty2uyns00mjq0lwe3otktmtc4ymm1zwy4ytq4xkeyxkfqcgdeqxvymta0mju0ng-_v1_

Almodovar bardzo zręcznie lawiruje między życiowymi przypadkami, pokazując przy tym jak krótka droga dzieli nieplanowane spotkanie w pociągu z równie niezamierzonym ślubem. Kolejno odsłania się także wielowarstwowość wyjściowego wątku: trudna sytuacja życia osobistego jawi się jako pokłosie realiów w domu rodzinnym Julietty. Spektrum postaci powiększają zatem rodzice i mieszkająca z nimi Saana, oficjalnie w charakterze pielęgniarki chorej pani domu (wkrótce dowiadujemy się, że zostaje ona matką przyrodniego rodzeństwa tytułowej bohaterki). Fani reżysera na pewno rozpoznają także Rossy de Palma, która wciela się w nadgorliwą gospodynię męża Juliety, Xoana (w tej roli przystojny Daniel Grao) i jest bodaj jedyną komiczną postacią w filmie. Obserwujemy sielskie życie w domku na wybrzeżu, w którym wkrótce przychodzi na świat Antia stając się oczkiem w głowie domowników.

mv5bzji3ztdmnjmtmti5my00m2eyltg5ymitmdawodu4zwyyyjfhxkeyxkfqcgdeqxvymta0mju0ng-_v1_sy1000_cr007001000_al_

Co może nie przypaść do gustu? Choć sama historia Juliety wzbudza w empatycznym odbiorcy współczucie, to już sposób jej pokazania rodzi zastrzeżenia. O ile czytając prozę Munro jesteśmy kupieni realizmem jakie zawiera w swoich książkach, o tyle „Julieta” to nie jest opowieść, która się wydarza. Zgrzyta nam, gdy nasza bohaterka porzuca wizję szczęścia u boku Lorenzo (choć oczywiście jest to do wytłumaczenia) lub gdy beztrosko odwiedza poznanego w czasie jazdy pociągiem Xoana i postanawia u niego zostać dłużej niż długo (co bez wątpienia jest romantyczne, ale bardzo mało prawdopodobne zarazem). Dystans wobec realności pogłębia epizod podróży z samobójcą, spłoszonym jeleniem i namiętnej nocy między dwójką nieznajomych w tle. Nie można całkowicie zanegować racji zaistnienia tych trzech czynników naraz, dla sceptyków najbardziej możliwe będzie wystąpienie zwierzęcia z porożami, którego to m.in. Hiszpania jest naturalnym środowiskiem.

MV5BNTY3MWExMjUtOWZmNC00ZWIyLWJiYjEtOThlOGY4NjY0N2UyXkEyXkFqcGdeQXVyMTA0MjU0Ng@@._V1_.jpg

Zdjęcia

Każdy kto chciał nacieszyć oczy tym filmem, został zdecydowanie nagrodzony -estetyzacja kadrów to bez wątpienia mocny punkt tej produkcji. Krajobrazy zawsze podkreśla pełne słońce, a sposób pokazania wnętrz sprawia, że kochamy architekturę iberyjską jeszcze bardziej. Nasycone kolory mają na sobie także aktorzy: iście niebieski golf młodej Julietty przyciąga wzrok równie mocno, co czerwony ręcznik z plakatu, który dodatkowo przenosi nas fabularnie do przyszłości. Hiszpański klimat podkreśla sentymentalna muzyka,za którą stoi rodzimy twórca Alberto Iglesias.

Dla tych, którzy (jak i ja) z utęsknieniem czekali na premierę mam retoryczne pytanie na koniec: jaką ocenę otrzymałby film, gdyby był dzieckiem innego twórcy?

No 1.

hamlet_william_shakespeare

Przede wszystkim witajcie!

Po drugiej stronie Gosia, autorka.  Ile razy słyszeliście o listach filmów, które trzeba obejrzeć, obowiązkowych lekturach, postaciach i trudnych terminach do zapamiętania? Ja całkiem sporo. Zewsząd zalewani jesteśmy wszelkimi obowiązującymi kanonami, i choć już nie muszą zachwycać, to znać je wypada. Kultura już nie jest wysoka, konteksty się rozrastają, a rzeczywistość zamienia się w ponowoczesność, i to liquid!

Słowa, słowa, słowa.pl

Blog powstał z myślą o osobach, które z oceanu szeroko rozumianej kultury pragną wyłowić coś dla siebie. Piszę o tym, co mnie kręci i co się nie podoba, subiektywnie zdecydowanie. Czytelnicy Szekspira odnajdą w nazwie odniesienie do Hamletowskiego westchnienia, które zainspirowało mnie, by od dzisiaj swoje pisarstwo publikować w elektronicznej formie.